Michel Martinus - Het laatste zeil


Wie kent ze nog,
de veertig namen uit het vertelraam?
Nu na twee eeuwen de tijdvensters
zijn gesloten, zoals de oude zee,
die achter de dijk verdween,
en vissers, niet thuis gekomen.
Verdronken namen ooit beweend,
zijn ongehoord gebleven.
- een tijdpassage -
Toen uit ongekende verte,
de wind was gaan liggen,
de stilte groeide tot
in het diepste bot van
de Kiekmure, waar
vrouwen met hun kroost,
bleven bidden en wachten;
hopen dat de kim,
dat laatste zeil ook zou loslaten.

Vandaag lees ik hun namen,
strooi de as van alle letters uit over
wat niet geweten is;
van mannen en knapen,
kinderen nog,
die eerst nu weerkeren om
hier nog eenmaal,
de ruggen te rechten in
het brons voor
de eeuwigheid.

13 mei 2008
bij de onthulling van het herinneringsmonument voor de verdronken vissers

stadsgedichten
2007

 1 Veelzeggend veelkleurig  2 Waterstad
 3 Dichter bij de stad  4 Terug in de stad
 5 Het papieren theaterfestival  6 Visserijdagen
 7 Het dichterskwartier  8 Afgemeerd
 9 Stedenbandring  10 Decemberstad

2008

 1 De Poorten  2 Het laatste zeil
 3 Vergeten helden  4 De Hanzetijd
 5 Lodewijk de Goede  6 De Vissershuisjes
 7 777 jaar Stadsrechten  8 Samen Kleurrijk
 9 Woordgoochelaars  10 De droom van Rimbaud
 11 De rode loper  

2009

 1 Terugblik  

2010

 1 Het Vissersvrouwtje  2 De N302 is Klaar Over!
 3 Tante Post uit beeld  4 De Hongerlopers
 5 Hk13  6 De intocht van de sint
 7 Weer in balans  8 De benedenstad
 9 Stad in de steigers  

2011

 1 Minnezang