Herinnering aan een watersnood


Op een foto begin vorige eeuw,
toen de Zuiderzee onstuimig tegen
de zeeberen beukte, staart een meisje
uit de Kromme Oosterwijck langs een muur.

Een gebroken muur als laatste houvast
tegen de geseling van windvlagen.
Haar wezenloze blik is ontdaan van
alledaagse zorg en bekommernis.

Ze ziet de littekens die de storm op
de vertrouwde gevels heeft geslagen.
De Donkerstraat en Smeepoortenbrink staan
blank, net als de bomenrij op de Bleek.

Ongewenst heeft het water, dat altijd
gaf en nam, geborgenheid betreden.
Wat rest zijn laatste herinneringen
in overgeleverde verhalen.

Harderwijk, 14 januari 2016

Gedicht ter gelegenheid van de herdenking van de watersnoodramp in Harderwijk in de nacht van 13 op 14 januari 1916.